Bush’un yüzüne pabuç atılması hiç unutulmayacak: Bu eylem zulme başkaldıran insanın simgeleri arasına girdi bile. Bizdeki ahi loncalarının “pabucu dama atma” cezası gibi bir şey. Birkaç kere daha belirtmiştim: Eskiden pabuççu ustaları da diğer esnaf gibi hep bir arada, arastalara dizilmiş küçük dükkânlarda çalışırdı. Bu dükkânlardaki bir ustaya yaptırdığınız pabuç erken delinir, su alır ya da başka bir arıza gösterirse, o pabuç dükkânın damına asılır ve bunu gören hiç kimse alışveriş yapmayacağı için de o pabuççu batardı. Günümüzde de kullanılan “pabucu dama atıldı” sözü bize buradan miras kalmış. Bush zaten Amerikalıların, görev süresi bitmekte olan başkanlara taktıkları adla “topal ördek” olmuştu. Aslına bakarsanız görev süresinin başından beri “şaşkın ördek” sıfatını hak etmişti ama pabuç hadisesi, bu aptal zalimi uğurlamanın en güzel gösterisi oldu. Teksas’ta Amerikan tarihinin en çok idam kararı onaylayan valisi unvanını kazanmış olan George Bush, her gece Tanrı’yla konuştuğuna ve onun kendisine kutsal görevler verdiğine inanan eski bir alkolikti. Demokrasi denilen sistem bu adamı zirveye çıkardı ve bunca suç işlemesine olanak tanıdı. Neyse ki aynı demokrasi bugün Obama’yı seçerek kendisini düzeltme yeteneği bulunduğunu da ortaya koydu.

Pabuç olayından sonra bir Amerikan televizyonunda Bush’la yapılan bir söyleşiyi izledim. Kadın gazeteci Bush’a şöyle bir soru soruyordu: “Amerika Irak’a bu kadar para akıttıktan ve bu ülkeye bu kadar büyük yardımlar yaptıktan sonra pabuç atma eylemi bir nankörlük değil mi? Size teşekkür edeceklerine, bir de pabuç attılar.” Bu aymazlık, kötü niyet ve ahlaksızlık karşısında kanım dondu. O kanalı milyonlarca kişi izliyordu ve bir gazeteci hiç utanmadan Irak’a yardım ettiklerini söyleyebiliyordu. O Irak ki “kitle imha silahları” bulunduğu yalanıyla bombalanmış, mahvedilmiş, bir milyon insanı öldürülmüş yaralı bir ülkeydi. Bu nasıl bir yardımdı ki taş üstünde taş bırakmamıştı. Bu nasıl bir demokrasi ihracıydı ki Ebu Gureyb cezaevinde insanlık dışı işkenceler uygulanmıştı. Bu nasıl bir okyanus aşırı plandı ki gözleri önünde bütün ailesini katlettikleri Iraklı genç kızı da tecavüz ettikten sonra öldürmüşlerdi. Kanım dondu dedim. Gerçekten öyle oldu. Çünkü istenirse medya denilen silahın ne kadar ahlaksızca kullanılabileceğini bir kez daha görmüş oldum.

Amerika ister istemez bütün dünyayı ilgilendiriyor. Bu ülkenin başında (Gorbaçov’un 1997 yılında öngördüğü gibi) Clinton yerine Bush olması bölgemizi cehenneme çevirdi. Umarım Barack Obama yeni ve farklı bir dönemin başlangıcı olsun ve adı gibi “bereket” getirsin.