AKP mi, Ak Parti mi tartışması, öteden beri üzerinde kafa yorduğum bir gözlemimi doğrular nitelikte olduğu için ilgimi çekti. Biz yüzyıllardır bir simgeler toplumunda yaşıyoruz. Bu topraklarda simgeler yüzünden kavga edilir, adam öldürülür, kamplara bölünülür. Şimdi bu zengin tarihe yeni bir bölünme eklendi: Ak Parti diyenler iktidar yanlısı, AKP diyenler muhalif ama bu durum beni şaşırtmıyor. Çünkü Türkiye’de bir şeyin içeriği değil, zarfı önemlidir. Bıyıklarını dudak kenarlarından aşağıya doğru uzatanlarla, yukarıya doğru kıvıranların birbirini öldürdüğü bir başka ülke biliyor musunuz siz? Ben bilmiyorum. Peki ulusalcılık derseniz solcu, milliyetçilik derseniz sağcı olduğunuz bir başka ülke aklınıza geliyor mu? Benim gelmiyor. Yıllar önce aynı cümleyi, iki farklı biçimde yazıp konuya dikkat çekmeye çalışmıştım. (Yazılarımda sık sık ‘yıllar önce’ kullanımına yer verdiğim için kusura bakmayın. Bu bir ukalalık değil, kendimi tekrar etmek duygusundan kurtulmak için başvurduğum bir yol.) Birincisi şuydu: “Uluslararası ilişkiler, bir ülke için yaşamsal öneme sahiptir. ” Eskiden böyle derseniz solcu oluyordunuz. İkincisi ise şöyleydi: “Beynelmilel münasebetler, bir memleket için hayati ehemmiyeti haizdir. ” Böyle konuşunca da sağcı oluyordunuz. Bunun gibi birçok örnek sıralayabiliriz: Laik erkekler birbirlerini yanaklarından öper, muhafazakâr erkekler kafalarını tokuşturur. Geleneksel olarak örtülü kadınlar baş örtülerini gevşek bağlar, türbanlılar iki örtü takarak çene altından sıkılaştırır. Çağdaş erkekler siyah, milliyetçi erkekler beyaz çorap giyer. Laikler cenazeleri alkışlar, muhafazakârlar namaz kılar. Profesörler ve aydınlar çenede bir tutam sakal bırakır, muhafazakârlar sünnete uygun olarak sakallarını uzatır.

Bir başka örnek de T.C. ve PKK konusu. Devlet T.C. diyenlere kızar. Bunu “PKK terminolojisi” olarak kabul eder. Oysa açılımı olan Türkiye Cumhuriyeti, devletin resmi adıdır. Yine, PKK’ya karşı olan kesimler bu kısaltmayı pe ka ka, yakın olanlar ise pe ke ke diye telaffuz eder. Oysa ikisi de Partiya Karkerên Kürdistan’ın yani Kürdistan İşçi Partisi adını oluşturan sözcüklerin baş harflerinden oluşan aynı kısaltmadır. Laik kesimler Atatürk soyadını, muhafazakâr kesimler ise Mustafa Kemal adını kullanmayı tercih eder. Laik kesimde çatal sol elde, muhafazakâr kesimde sağ elde tutulur.

Bu örnekleri sabaha kadar çoğaltsam bitmez. Biz bir simgeler toplumuyuz. Simgeler yüzünden evler bozulur, mahalleler ayrılır, insanlar öldürülür. Ama nedense bu iş gelişmiş ülkelerde hiç olmaz. Siz hiç U. S. A. diyenlerle Amerika diyenlerin birbirini vurduğunu duydunuz mu?