Şimdi de on iki Nepalli’yi boğazlarını keserek öldürmüşler. Böyle yaparak Allah’ın emrini yerine getirdiklerini söylüyorlar.Acaba Allah ne demiş bunlara; Gidip on iki Nepalli’yi boğazlayın diye emir mi vermiş?Son cinayetler Irak’ta işlerin ne kadar çığırından çıktığının göstergesi.insanoğlunun cinnete varan şiddet tutkusunun en iğrenç örnekleri veriliyor bu ülkede.Hiç tanımadıkları masum sivilleri yere yatırıp boğazlarını kesiyorlar.Televizyonda Nepallilere bıçakla nasıl yaklaştıklarını gördüm ve birden her şey açığa çıktı.Boğaz kesenler, koyunlara, sığırlara, develere uyguladıkları “kurban etme” törenini insana da reva görüyorlar.O insanlar da kurban.”Allahu ekber!” deyip basıyorlar bıçağı.Nepalliyi bağlamışlardı. Elleri ayakları bağlı, başı arkaya doğru eğilip, boğazı açığa çıkarılmış bir canlı.Aynen koyun gibi.Ve koyunu keserken nasıl sevaba girdiklerini, Allah’a hizmet ettiklerini düşünüyorlarsa, bu insanları kurban ederken de aynı şeyleri düşünüyorlar.Çünkü çocukluklarından beri ya kendileri onlarca koyun kesmişler ya da yüzlerce hayvanın kurban edilişi sırasında durup seyretmişler.Bu işlem yüreklerinde bir dehşet uyandırmıyor.Alışılmış bir şey; hatta kutsal!Oysa o hayvanlar da insanlar gibi, korkan, sevinen, acıkan, çocuk doğuran, yavrusuna şefkatle bağlanan yaratıklar.Ama yere yatırıp keserken bunu düşünmüyor kimse. Onları kesilmek içini dünyaya gelmiş et robotları olarak görüyor.Dinine hizmet etmek için basıyor bıçağı.İşi biraz ileri götürünce insanlar da aynı kategoriye giriyor.İşgalcilere hizmet eden yabancılar. O zaman yatır yere, elini ayağını bağla, “Allahu ekber’ de, bas boğazına bıçağı.Sonra da “Bunu bana Allah emretti!” diye bahane bul.Aynen koyunlarda olduğu gibi.Kendi eliyle canlı öldürmeye alışmış birisi için hayvanla insan arasındaki sınırı aşmak çok kolay.Çünkü ikisi de aynı acıyı çekiyor, ikisinden de kan fışkırıyor.Ya öldürmeyi tümden dışlayacaksın ya da “boğaz kesme”yi kutsal kabul eden kültür seni alıp sürükleyecek.Arası yok!
