Modern insanın en büyük sıkıntılarından biri, haber bolluğu. Bin bir haber arasında giderek karmaşıklaşan gündem, kafamızda net resimler oluşmasını zorlaştırıyor. Gerçeği ancak parçalı olarak algılayabiliyoruz. Çünkü eski dünyaya göre çok daha fazla haber, imge ve sesle yükleniyoruz. İnsanoğlu eskiden sadece yaşadığı yörenin değişmez manzarasını seyrederken, biz her gün milyonlarca değişik resme, kareye; harekete bakıyoruz. Hele müzik… O ayrı bir facia. Elias Canetti’nin Kamaşma romanının kahramanı, gözleri gibi kulaklarının da kapakları olmadığına hayıflanır.Z aman zaman ben de aynı özleme kapılmıyor değilim doğrusu.

Neyse, konuya dönelim: Bu “parçalı gerçeklik” olgusu, haberleri süzüp bütün bir resim oluşturmamızı engelliyor. Sıradan bir okur-bakar için Irak savaşı ayrı bir şeydir, Amerika seçimleri ayrı, Papa’nın ziyareti ayrı. Oysa hepsi birbiriyle o kadar ilintili ki. Bunların hepsini birden düşündüğünüz zaman ortaya çıkan manzara şu: Müslümanlıktaki mezhep çatışmaları kan davasına dönüşürken, Hıristiyan mezhepleri barışıyor. Irak savaşının tekrar kanattığı Sünni-Şii savaşı binlerce can almaya devam ediyor. Çünkü iki mezhep arasına bir kez daha nifak tohumu ekildi ve Müslümanların “Hulefayı Raşidin” seçimlerinden beri kanamakta olan eski yaralarının kabukları kaldırıldı. Artık akan kanın dinmesi çok zor. Tam tersine, olaylar yayılma yönünde gelişiyor. Müslümanlık kendi içinde bu kan davasıyla uğraşırken, Katolik Papalık ve Ortodoks Patrikhane, ortak St. Anderas yortusu düzenliyor. Yani bir anlamda Roma ile Doğu Roma barışıyor, tekrar bir araya geliyor. Dünyanın her yerinde ve her durumda barış isteyen bizler için temel soru Papalık ve Patrikhane’nin niye ortak ayin yaptığı değil, Müslüman dünyasının niye tekrar iç savaşa sürüklendiğidir. Ama ne yazık ki büyük resim bu. Bir taraf barışın meyvelerini toplarken, diğer taraf kan deryasına gömülüyor. Irak’ta açılan yaranın kapanması çok uzun zaman alacak. Ve olan, her zamanki gibi günahsız insanlara ve masum çocuklara olacak. Keşke o Müslüman çocukların babaları, Hıristiyan yetişkinler kadar olgun ve akıllı davranabilse de birbirlerine düşmeden çocuklarını ölümden, kandan ve bombadan kurtarabilse.