YAŞAR Kemal, Türkiye'ye yine büyük bir ödül verdi.
Basınımızda "Almanya'nın Nobel"i olarak adlandırılan, Frankfurt Kitap Fuarı Barış Ödülü'nü ülkesine getirdi.

Bu ödülün Nobel önemi taşıdığı doğru ama her açıdan Nobel'den daha az kuşkulu, daha dedikodusuz ve daha dürüst bir ödül.
Çünkü yıllardan beri Nobel jürisi, tartışılan bir jüri.

Değerlendirmeleri her zaman sağlıklı değil. Çeşitli etkiler altında.
Geçmişinde Tolstoy, Dostoyevski gibi büyük yazarları ödüllendirmemiş olmanın ve onların yaşadığı dönemde, bu dahilerle karşılaştırılamayacak yazarları Nobel'le onurlandırmanın ayıbını taşıyor.

Frankfurt Kitap Fuarı Barış Ödülü ise hiçbir zaman tartışılmamış, kesin, doğru ve haklı kararlarıyla tanınmakta.

***

YILLAR önce bu ödül ünlü şair ve denemeci Ovtavio Paz'a verildiği zaman Almanya'daydım.
Televizyonlar, ödül törenini naklen yayınlıyor, gazeteler birinci sayfadan seremoniyi duyuruyordu.
"Latin Amerika kültürü için ne büyük bir zafer!" diye düşünmüş ve içimin burulmasını engelleyememiştim.

Neden bizim Nazım Hikmet'imiz, Sait Faik'imiz, Orhan Veli'miz böyle ödüller almamıştı?
Neden böylesine zengin ve güçlü bir edebiyat gözardı ediliyor ve dünya vitrinine çıkamıyordu?
Adı, uyuşturucu kaçakçıları ve işkencecilerle birlikte anılan bir ülkenin yurttaşı olarak, kültürümüzün ön plana çıkacağı bir günün hasretini çekiyordum.
Şimdi Yaşar Kemal, bütün büyük yazarlarımız adına bu ödülü alıyor ve Türkiye'yi bir "kültür ülkesi" olarak taçlandırıyor.

Ve böylece Yunus Emre'ye, Mevlana'ya, Karacaoğlan'a, Dadaloğlu'na, Şeyh Galib'e, Pir Sultan'a yani kendisini yetiştirmiş olan büyük Anadolu edebiyat okuluna borcunu ödüyor.

***

AHMED Arif, "Biz ki ustasıyız vatan sevmenin!" demişti.
Doğru!
İşte bir ülke böyle sevilir.
İşte bir ülke böyle ödüllendirilir.
İşte bir ülkenin kültür bayrağı, Avrupa'nın en prestijli kalelerinde böyle burca çekilir.

***

BİR zamanlar Yaşar Kemal, kendisine politik mevki önerenlere şaka yollu bir cevap vermişti.
"Ben bu halka bir kötülük yapmadım ki... Ne soyup soğana çevirdim, ne de ezdim, zulmettim. Beni niye seçsinler?"

Ben bu şakadaki kadar umutsuz değilim.
Şairlerini yüzyıllar boyu dilinde ve yüreğinde saklayan halk, Yaşar Kemal'inin değerini de bilir!
Teşekkürler büyük usta!
Bu karanlık günlerimizde bizi onurlandırdığın, kültürümüzü yücelttiğin ve dünyada biraz daha başı dik gezmemizi sağladığın için teşekkürler!