Belki bu dünya gençlere normal geliyordur ama bizim gibiler (sonradan 68 kuşağı adı takılmış olan yaşlarda olanlar) için öyle değil.Bu tepkisizlik benim gibileri dehşete düşürüyor.Çünkü bizim gençliğimiz, dünyadaki ve Türkiye’deki haksızlıklara tepki vermekle geçti.Vietnam’da napalmla yanmış bir kız çocuğunun fotoğrafı bütün dünyayı ayağa kaldırmış ve savaşın bitiş nedenlerinden biri olmuştu.Şimdi bu küçük kız, benim UNESCO’da arkadaşım ve ben onu başkalarıyla tanıştırırken bile olayları hatırlatmakta güçlük çekiyorum.Irak’ta Amerikalı askerler bir kızı, tecavüz edip ailesiyle birlikte öldürüyor.Kimse tınmıyor!Beş gencin idamına karşı Franco rejimini protesto eden grubun içinde, İspanya Büyükelçiliği’nin önünde olduğumuzu hatırlıyorum.Bugün kimse ne idama aldırıyor, ne işkenceye.Ortadoğu yanıyor, millet eğlencesinde.Protesto imzaları, aydın toplantıları da işe yaramıyor.Türkiye’de ise işler daha da garip.Koskoca Kara Harp Okulu Komutanı’nın telefonu gizlice dinleniyor, sorumlular belli değil.Başbakan, uluslararası kurumların terör destekçisi ilan ettiği El Kadı’ya sahip çıkıyor, her şeyiyle kefilim diyor, ortalık sütliman.Televizyon ekranlarında birbirinden ağır suçlamalar birbirini izliyor. Ne bunları ciddiye alıp dava açan bir savcı var, ne de iddiaların üstüne giden bir devlet kurumu.Hatırlarsınız; Danıştay saldırısı üzerine Başbakan, Necip Hablemitoğlu cinayetine kinayeli bir gönderme yapmış ve bazı mesajlar vermişti.Daha sonra Kanaltürk’te Tuncay Özkan’la, Emekli Orgeneral Kemal Yavuz arasındaki konuşmada bu konuya değinildi. Gazeteci ve general, Hablemitoğlu’nu kimin öldürdüğünün bilindiğini söyleyerek, onun özel tim eğitimi veren bir kişi olduğunu açıkladılar. Bir tek adını vermediler.Ertesi gün baktım; yine herkes işinde gücünde.Düşünün, böyle bir şey ciddi bir ülkede olabilir mi?Önemli bir orgeneralin biliyorum dediği katil soruşturulmaz mı?Ne demek istediği araştırılmaz mı?Örnekleri çoğaltmaya bu köşe yetmez.Skandallar, ifşaatlar, suçlamalar ülkesi olduk ve bunlar o kadar çoğaldı ki artık kimse aldırmıyor bile.Ne diyeyim:İki değil, daha fazla cambazın aynı ip üstünde cirit attığı, değer ölçülerinin ve adalet duygusunun tepe takla olduğu bir dönemde aklıma tersten yazılmış bir şiir dizesinden başka bir şey gelmiyor:Zampok eyin pi!
