Son zamanlarda kulağıma sık sık Fenerbahçe marşı çalınıyor. Coşkulu bir biçimde söylenen ve insanın kanını kaynatan bu melodi gerçekten güzel. İstanbul’a yolu düşen bir İspanyol turist de söyleyebilir bu şarkıyı. Fenerbahçeli olduğundan değil, İspanyol olduğundan. Çünkü bu ezgi, Franco dönemindeki ünlü “Viva L’Espanya” adlı şarkıdır. Bir zamanlar Falanjistlerin dilinden düşmeyen “Yaşa İspanya” şarkısı, ne hikmetse Fenerbahçe marşı olup çıkmış.

Biz yabancı ezgilere çok meraklı bir ulusuz. Mesela bizi bütün dünyada üne kavuşturan “Üsküdar” şarkısı bir İskoçya melodisidir..

Bu “uyarlamalar” ın en çarpıcılarından birisi de “Dağ başını duman almış” marşıdır. Gür bir sesle ve göğsümüzü kabartarak söylediğimiz bu marş aslında bir İsveç halk şarkısıdır. “Üç kız kardeş bir gün ormana gitti” diye başlayan ve epey erotik sözleri olan bu şarkı, Türkiye’de bir kahramanlık ve milli gurur marşına çevrilmiş. Böylece ” Dağ başını duman almış“ marşını duyan İsveçliler de epey şaşırıyor.

Kahramanlık marşlarımıza kaynaklık eden yabancı ezgiler bu örneklerle de bitmiyor. Bir zamanlar Ayten Alpman‘ ın meşhur ettiği ve her fırsatta ay-yıldızlı bayrak altında söylenen “ Bir başkadır benim memleketim” bir İsrail melodisidir. Ünlü bir Yahudi ezgisini alıp da yürekleri sızlatan bir kahramanlık şarkısına çevirmek için gerçekten de“ Bir başka” olmak gerekiyor.

Kahramanlık marşları yalnız milli olmaz ya, solunda marşları vardır. Türkiye’de kitleler tarafından söylenen ve zaman zaman yasaklanan 1 Mayıs marşı, Mikis Theodorakis‘in “Z“ filmi için yaptığı müziktir. Bu yüzden Mikis bir gün, “ Çok şaşırdım.” demişti.“ Paris’te 1 Mayıs yürüyüşünü izliyordum. Bir de baktım ki Türk grubu benim bestemi söyleyerek geçiyor. Sevindim doğrusu.” Sosyal demokrat marş haline gelen ve kurultaylarda çokça çalınan “ Sev kardeşim” de bir İsrail ezgisidir. 27 Mart seçimlerinde partileri birbirine düşüren ve mahkemelere konu olan “Haydi şimdi bütün eller havaya“, bir Yunan ezgisidir.

Türk müziğinde, yabancı ülkelerden aktarılan ezgilere girmiyorum. Çünkü böyle bir listeye bu köşenin hacmi yetmez. Yalnızca kahramanlık marşına dönüşmüş, hamasi şarkıları ya da politik besteleri söz konusu ediyorum. Ne hikmetse, İsveç, İsrail, Yunan, Ermeni ezgileri bizim kahramanlık duygularımızı kabartıp, milliyetçi yanımızı coşturuyor. Ben bu işi çözemedim doğrusu. Bilmem siz çözebilecek misiniz?