Cami cemaati bekliyor, Meclis bekliyor, borsa bekliyor, medya bekliyor, esnaf bekliyor, sanayici bekliyor, memur bekliyor.Herkes bekliyor da bekliyor?iyi ama neyi bekliyor bu kadar insan?Savaşı bekliyorlar.Hükümetin ve meclisin savaş kararı almasını bekliyorlar.Tartışmalar yapılıyor, hükümetin Amerikan askerlerinin geçişine izin verip vermeyeceği, tezkerenin meclisten geçip geçmeyeceği konuşuluyor.Ama adım adım, herkesin tahmin ettiği sona doğru ilerliyoruz.
Marquez’in belki de en güzel romanı olan “İlan Edilmiş Bir Cinayetin Hikâyesi” nde, iki delikanlı, kız kardeşlerine tecavüz eden genci öldürmek zorundadırlar. Bu töreyi bilen herkes başını çevirir ve delikanlıların ellerinde kasap bıçaklarıyla meydandan geçişini bile görmezler.Biz de aynı durumdayız.Onca tartışma yapıldı ama herkes hükümetin tezkereyi hazırlayıp meclise göndereceğini biliyordu.Öyle de oldu.Bunun en iyi kanıtı borsa, faizler ve dolar.Türkiye, hükümetin Amerika’ya kafa tutacağına, anlaşmaları imzalamayacağına ve para gelmeyeceğine inansa şimdiye kadar çoktan dövize hücum ederdi.Bakın piyasada hiç panik havası yok. Herkes sakin sakin bekliyor.”Halk savaşa karşı!” diyorlar ama bu halkın nerede olduğunu bir türlü anlayamıyorum ben. Tam tersine, Amerika’dan gelecek paraların hesabını yapan insanlar görüyorum.Bakın çevrenize; hiç Amerika ile anlaşmaların bozulacağı, IMF’nin çekip gideceği, Türkiye’ye yardımların kesileceği, ekonominin çökeceği gibi bir endişe seziyor musunuz?Hayır değil mi?AKP yönetimi, nasıl ederim de hem Amerika’ya verdiğim sözleri tutar, hem de tutmuyormuş gibi yaparım hesabında.Halk ise meydanda oturmuş, sohbete devam etmek için başını çeviriyor.Yarın hep birlikte “Aaa, bilmiyorduk!” diyecekler.Benim kanım şu: Bu ülke siyasetçisiyle, halkıyla fazla kurnazlaştı.