Biliyorsunuz, son zamanlarda milletvekili maaşlarıyla ilgili çok yayın yapıldı. 15 Temmuz’da alınacak olan üç aylık maaşların hak edilmediği, dolayısıyla kabul edilmemesi gerektiği düşüncesi savunuldu. Beni seven ve ilkelerime bağlılığımı bilen bazı okurlarım, bu konuda neden sessiz kaldığımı, niçin yazı yazmadığımı soruyor. Anlatmamam gerekir ama anlatayım: Bizde “İbadet de gizlidir kabahat de!” diye bir söz vardır. Yapılan yardımlar da hiçbir zaman açıklanmaz, yoksa yardımın niteliği ve güzelliği zedelenir. Ama ben bu sefer mecbur kaldığım için size milletvekili maaşlarımın nereye gittiğini açıklayacağım: Dört buçuk yıldır aldığım milletvekili maaşlarının, seyahat masrafları çıktıktan sonra tamamı, çocuk okutmaya gitti. Bu burslar kendiliğinden oluştu: Bir baktım Anadolu illerinden bir milletvekili arkadaşım, çok iyi okuyan ama para sıkıntısı çeken bir çocuğumuza burs bağlamamı rica etti. Yerine getirdik. Sonra başka bir il derneği, başarılı ama yoksul bir kız çocuğumuz için başvurdu. Onu da aylık ödemelere bağladık.Bu iş böyle devam etti gitti ve bana, çoğunun yüzünü bile görmediğim bu başarılı çocuklarımızın okumasına katkıda bulunmak büyük bir zevk verdi. Hatta daha önce yardım ettiğim ama adını sanını unuttuğum bazı çocuklardan teşekkürler aldım, bir demet çiçekle elimi öpmeye gelenler oldu. Beni bu konuda en çok eşim destekledi. Çocuk okutmak kadar güzel ve yararlı bir iş olmadığını söyleyerek sürekli teşvik etti. Temmuz ayında ödenecek milletvekili maaşları da bu çocuklara gidecekti. Ama açılan kampanya beni epey düşündürdü. Ben bu parayı alıp da çocuklara dağıtsam, “maaşı kabul eden milletvekilleri” arasına girecektim. Maaşı almasam, eğitime harcanacak olan bu para Kemal Unakıtan’a dönecek, büyük başlara yeni lüks arabalar, uçaklar almaya harcanacaktı. Makbuz karşılığı bir eğitim kurumuna bağışlamayı ve benim burs verdiğim çocuklara iletmelerini istemeyi düşündüm. Ama bu işin de büyük riskleri vardı. Maaş alan ve almayan milletvekilleri listeleri yayınlandığı zaman, benim derdimi anlatmam mümkün olmazdı. Dolayısıyla, çocuklar adına içim sızlayarak bu maaşları almamaya, devlete iade etmeye karar verdim.
