Susurluk’taki meşhur kazanın üzerinden iki koca yıl geçti. Neler değişmedi neler! İnsanlar öldü, insanlar doğdu! Evlenmeler, boşanmalar, düğünler, cenazeler birbirini kovaladı. Hükümetler değişti. 28 Şubat süreçleri yaşandı. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi. İlk günkü gibi karmaşık, ilk günkü gibi sır perdeleri ardında…
Milyonlarca satır yazı yazıldı. Televizyonlarda yüzlerce saat anlatıldı. Meclis çatısı altında günlerce, gecelerce konuşuldu. Demeçler verildi. “Çözmezsem haram olsun!” denildi. Savcılar göreve çağırıldı. Dokunulmazlıklar kaldırıldı. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi.
Yüzbinlerce insan yollara düştü. Milyonlarca hançereden “adalet!” haykırışları yükseldi. Bütün kentlerimizin ışıkları bir dakikalığına karardı. Sokaklarımızda tencere, tava çalındı. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi.
Bu arada, Meclis’te pankart açan öğrenciler ağır cezalara çarptırıldı. Manisa’da taze fidanlara benzeyen liseli gençlerimiz işkence gördü. İzmir’de yoksul çocuklara yardım etmek için dans eden küçük kızlar örgüt mensubu sayılarak karakola götürüldü. Ülkenin yazarları, çizerleri, düşünürleri, bilim adamları mahkeme kapılarında süründürdü. Kimileri hapis damını boyladı. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi.
İngiltere’de Blair, Almanya’da Schröder iktidara geldi. Avrupa’nın neredeyse tamamı sol iktidarlara geçit verdi.İkinci kez seçilen Clinton, Monica Lewinsky skandalıyla sarsıldı. Avrupa Euro ortak para birimine geçiyor. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi.
Filmler, sergiler, oyunlar, müzikaller birbirini kovaladı.Oscar ödülleri sahiplerini buldu. Cannes fesovali, Altm Palmiyelerini dağıttı. Frankfurt Kitap Fuarı Barış Ödülü, Yaşar Kemal’e verildi. Nobel kazananlar ilan edildi. En yaşlı astronot uzaya gitti. Tayfunlar esti, seller bastı yangınlar çıktı. Kısacası insanlık bütün halleriyle yaşamaya ve sorunlarını iyi kötü çözmeye devam etti. Ama Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi. Hiçbir ilerleme kaydedilmedi.
Ve bunun sonucu olarak halk yoruldu. Yürümekten, bağırmaktan, ışık yakıp söndürmekten, yazmaktan, çizmekten yoruldu. “Bu ülkede adalet yerini bulmaz kardeşim. Yapanın yanına kalır.” yılgınlığı dalga dalga yayıldı. Ülkenin üzerine kara bir umutsuzluk bulut gibi çöktü.
Ve Susurluk’ta hiçbir şey değişmedi. Hiçbir şey değişmedi. Hiçbir şey değişmedi