Nazım Hikmet’i kırkıncı ölüm yıl dönümünde, bir kere daha öldürdüler. Cumhuriyet Gazetesi, Nazım’ın şiirinin okul kitaplarından çıkarıldığını duyuruyor. Haberi okuyunca hem utanç duydum hem de derin bir can sıkıntısı; bir bıkkınlık, bir “Yeter artık!” duygusu. Gerçekten yeter artık! Bu kadar şiir düşmanı bir ülke olmak zorunda mıydık? 20. yüzyılın büyük şairlerinin başı siyasi dertten kurtulmadı. Kimi hapsedildi, kimi sürgüne gitti, kimi de öldürüldü. Ama bunların hepsi geçen yüzyılda kaldı. Bugün kalkıp da geçmişteki büyük şairleriyle uğraşan, onları yasaklamaya çalışan hiçbir ülke yok. Federico Garcia Lorca iç savaşta öldürüldü ama bugün anayurdu İspanya’da adı bir bayrak gibi dalgalanıyor. Rafael Alberti de öyle, Antonie Machadoda! İsimleri meydanlara, kültür merkezlerine veriliyor. Almanya ikiye bölündüğü zaman Bertolt Brecht Doğu’yu seçmişti. Buna rağmen, şiirleri Batı Alman okul kitaplarından çıkarılmadı. Bugün Brecht’e saygısızlık edene deli diye gülerler. Pablo Neruda ülkesinde faşizmi gördü. Umutsuzluk içinde öldü. Orada bile Neruda’nın şiirlerini okul kitaplarından çıkarmak bir çılgınlık olarak adlandırılır ve kimse buna cesaret edemez. Sovyetler Birliği’nde rejimi eleştiren ve bu yüzden sıkıntı çeken şairlerin heykelleri, büyük kentleri süslüyor. Yunanistan Ritsos’un Seferis’in, Elitis’in önünde eğiliyor. Kısacası dünyanın hiçbir yerinde, hiçbir insan topluluğu geçmişteki şairlerine karşı dövüşmüyor, onları tekrar tekrar öldürmeye çalışmıyor. Bu vahşetin yaşandığı tek ülke Türkiye. Evet haklısınız! Nazım Hikmet Türkçe’nin en güzel şiirlerini yazdığı ve bütün dünyada “Türk şair” olarak saygı gördüğü için her türlü eziyeti hak etti. Çünkü bu ülkede itibarlı insan olmak için ya devlet malı çalacaksın, ya yolsuzluk yapacaksın, ya da adam öldüreceksin. Kitaplarda değil, en ufak bir sarsıntının yerle bir ettiği konutlarda imzan olacak. Elindeki kalem şiir yazmak yerine, Türkiye’nin belini kıran hırsızlık dosyalarına imza atacak. Fuzuli, “Cefadan yar usanmaz mı?” diye sormuştu. Bu sefer ne yar var ortada ne de cefa. Sadece bu kültürün düşmanları ve onların yaptığı utanç verici işler var.
